Ας μιλήσουμε για την απλοχεριά πολλών Ελλήνων έναντι της Τουρκίας.

Απ’ότι θα έχετε παρατηρήσει και εσείς, πληθαίνουν συνεχόμενα φωνές υπέρ μίας δίκαιης υποτιθέμενα συναλλαγής και μοιρασιάς της ΑΟΖ μας με τη γείτονα, εν αντιθέσει προφανώς με τις δικές μας ”μαξιμαλιστικές” και ”μεγαλοϊδεατικές” αντιλήψεις, ως προς τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Μία άποψη, που αναφέρεται προφανώς στην άνιση σύμφωνα με το πνεύμα της λογικής και ίσως και του διεθνούς εθιμικού δικαίου, μέγιστη θαλάσσια επήρεια, που απαιτούμε και επιδιώκουμε ως κράτος για το Καστελόριζο και εν αντιθέσει και ανταγωνισμό φυσικά, με τη πολύ μεγαλύτερη απέναντι κατεχόμενη μικρασιατική ακτή· και η οποία θα μπορούσε να με βρει σύμφωνο, εφόσον ο συλλογισμός αυτός γινόταν μεμονωμένα και αποστασιωποιημένα από την πραγματικότητα των σχέσεων των δύο χώρων ή ακόμη καλύτερα και πιο πιθανά, εφόσον η τελευταία καταστεί μη ανταγωνιστική και σημαντικότερα δίκαιη.

Κάτι που προφανέστατα δε θα συμβεί ποτέ, όσο η Τουρκία είναι μόνιμα και μονόπλευρα επιθετική και αναθεωρητική, ως προς κάθε πτυχή της εθνικής μας κυριαρχίας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και κυρίως αδιάφορη, ως και περήφανη, για κάθε πρότερο της έγκλημα, που δηλητηριάζει πνευματικά, αλλά και έμπρακτα τη γειτονία μας.

Λογικότατα και δικαιότατα λοιπόν, όταν η Τουρκία αποχωρήσει από την Κύπρο, όταν αποκαλύψει τους τάφους και τις δολοφονίες αμάχων και αιχμαλώτων σε αυτήν, όταν επιτρέψει στους Κωνσταντινουπολίτες, τους Ίμβριους και τους Τενέδιους να επιστρέψουν στον τόπο τους και τους αποζημιώσει για όσα κακά έπαθαν, όταν αναγνωρίσει τη σφαγή 1.000.000 Μικρασιατών και όταν τέλος πάντων λειτουργήσει ειλικρινώς και μεταμελημένα, ως πολιτισμένο κράτος και λαός, τότε και μόνο τότε, θα αποδεχθώ εγώ μία ”δίκαιη” μοιρασιά.

Μέχρι τότε, θα απαιτώ ως Έλλην και οπαδός της λογικής και της δικαιοσύνης, μηδενική υποχώρηση από τα μέγιστα δυνατά κυριαρχικά μας δικαιώματα και απαιτήσεις και αν διαφωνεί η απέναντι πλευρά, συμφωνία με αυτήν, μόνο στο τέλος του Κόσμου και αν είναι δυνατόν και μετά από αυτό!

Καθώς οτιδήποτε άλλο και με βάση την πάγια και αναλλοίωτη ληστρική στάση της γείτονας, θα αποτελεί απλά επιβράβευση αυτής και σαφέστατη πρόσκληση σε κάθε υπαρκτή, αλλά και νέα διεκδίκηση έναντι της Ελλάδος· όπως άλλωστε θα συμφωνούσε και κάθε εθνομηδενιστής, εφόσον γινόταν αναφορά, σε οποιαδήποτε άλλη υποχώρηση έναντι επιτιθέμενου, πέραν του διπόλου Ελλάδος-Τουρκίας.

Ποτέ ”χουβαρνταλίκια” με την ιδιοκτησία του Έθνους! Πόσο μάλλον όταν αυτά αφορούν τον ορκισμένο εθνικό εχθρό και το πρότυπο κράτος-ύαινα του Πλανήτη!

Να είστε ειλικρινείς με τους άλλους και κυρίως με τον εαυτό σας και να μην συγχέετε την αδιαφορία ή και το φόβο σας, με την ηθική μεγαλοσύνη και ανωτερότητα.

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.